Rode vlekjes

Lomme heeft de windpokken.  Twee weken geleden was er een eerste geval bij de onthaalmoeder en gisteren, naast Lomme, nog een tweede.  De rest zal wel volgen zeker…  En Warre…  En diens klasgenoten…  O jeetje! 

K&G

Voor de voorlaatste keer met Lomme op consultatie bij Kind & Gezin.

Deel 1: Lomme wordt gemeten en gewogen

Ik hef Lomme op de veel te klein geworden weegschaal. Lomme wordt heel serieus en blijft mooi wachten op wat komen gaat. Het duurt even voor de definitieve cijfers op de display komen: 15,220kg.
Daarna moet lomme in een houten bak gaan liggen om hem te meten. Ik hou z’n hoofdje mooi tegen de bovenkant terwijl mevrouw zich over z’n voeten ontfermt. 91cm? Dat is maar liefst 3cm meer dan 10 dagen geleden.

Deel 2: Lomme bij de dokter

De dokter tekent lengte en gewicht op in het dossier van Lomme. Nu wordt ook zijn hoofdomtrek gemeten. Daarna onderzoekt de dokter Lomme kort. Het laatste en leukste deel bij de dokter is het testen van Lommes kunnen en kennen. De dokter houdt Lomme een boekje voor met eenvoudige tekeningen en vraagt telkens aan Lomme wat hij aanwijst.
“Koe, huis, gieter, beer, auto, fiets, laarzen…“
Dan wijst de dokter een paar schoenen aan maar blijkbaar kon Lomme er eventjes niet opkomen. Hij antwoord met “Ja?“. Hij spreekt het uit op een toon van “Ewel wat is het? Zeg jij het eens”. Daarna heeft de dokter nog een tekening en zelf zegt hij er al bij dat het waarschijnlijk nog wat te moeilijk is. “Uurwerk” zegt Lomme. Zelfs ik had niet verwacht dat hij het zou weten.
Tenslotte wordt van Lomme verwacht dat hij een toren maakt met houten kubusjes. Het lukt maar het gaat er toch wat onhandig aan toe.
Zegt de dokter: “Aan zijn postuur te zien zal het er één zijn voor het grovere werk“.

Deel 3: Lomme bij de verpleegster

“Dag mevrouw, hoe gaat het.” “Goed.“

Lommes afmetingen worden deze keer ingegeven op de computer. Ondertussen maak ik van de gelegenheid gebruik om Lomme opnieuw te meten, rechtstaand tegen een zo’n geijkte lat waarop een driehoek bevestigd is die je tot op het hoofd moet schuiven. 89cm. Dat lijkt me juister dan die 91cm. Terug bij de verpleegster, zie ik dat Lomme iets gestegen is op de curve van de lengte en iets gedaald op de curve van het gewicht.

V:”Eet Lomme goed? Ja zeker? Het is eraan te zien.  “Drinkt Lomme melk?“
A: “Ja, groeimelk“
V: “Het zou toch beter zijn om volle melk te nemen.“
A: “Weet ik, maar hij weigert die te drinken.“
V: “Dan beter groeimelk dan geen melk. Gaat Lomme al op het potje?“
A: “Het begint.“
V: “Spreekt lomme al zinnen uit van 3 woorden?“
A: “Ja, niet iedereen zal het begrijpen maar hij doet het.“
V: “Vanaf deze leeftijd zou het kunnen dat hij minder eet of eens helemaal niets, maar hij dat is niet erg, hij heeft reserves… Vanaf nu mag je ook tweemaal per dag zijn tanden poetsen.“

We krijgen opnieuw een tandenborstel en tandpasta mee. Er wordt een nieuwe afspraak gemaakt voor Lommes laatste bezoek aan Kind & Gezin, ergens in november.

Watewyloop

Beste,
We hebben uw inschrijving voor de Watewyloop goed ontvangen.
We doen er alles aan om u een mooie wedstrijd aan te bieden.
Tot zondag 1 juni 2008!
het comité Watewyloop

We zijn met z’n drieën ingeschreven voor de Watewyloop op 1 juni 2008.  Deze gaat door op en rond de Watewy in Tielt (Hondstraat).  Eerst is Warre aan de beurt voor de 100 meter kleuterloop.  Dat zal zo rond 14u30 zijn.  Mark en ik zijn ingeschreven voor de Watewy-run.  Deze start om 16u30 en is 9,7 km lang.

Inderdaad, ik heb het aangedurfd om me in te schrijven voor de langste afstand.  Vorige week vrijdag heb ik die met succes afgelegd.  Jammergenoeg weet ik m’n tijd niet maar eigenlijk is dat niet belangrijk.  Voorlopig is mijn enige doel om de finish te bereiken.

Lomme lurkt

Lomme was deze morgen zijn melk aan ‘t drinken met een rietje. Toen de beker leeg was bleef hij zuigen met het overbekende geluid als gevolg. Hij vond dit blijkbaar heel plezant, stopte even en zei: “Lomme lurkt“. Hij bedoelde eigenlijk “Lomme slurpt”.

Ik kende het woord lurken enkel als het gulzig drinken van een fles maar volgens Mark heeft het woord ook een andere betekenis. Een lurker is blijkbaar ook iemand die internetforums en blogs leest zonder te reageren. Meer nog, sinds kort kent de internetgemeenschap ook een de-lurking day. Op 9 januari wordt iedereen die meeleest maar nooit een spoor achterlaat aangespoord om uit te schaduw te treden. Oefenen kan nu al. Ook al heb je niets toe te voegen, vertel wie je bent en zeg hallo.

3de editie van het meidenweekend

Dit weekend stond de derde editie van het meidenweekend gepland.  Mijn vriendinnen en ik hebben er een gewoonte van gemaakt om één keer per jaar het weekend samen door te brengen.  Allé, een kort weekend dan, want we vertrekken de zaterdagmorgen en komen de zondagavond al terug.

Dit jaar verbleven we in de Potjeslogting in St-Kornelis-Horebeke en blijkbaar waren we de allerlaatste gasten want de eigenaars keken uit naar een nieuw project en hadden de boerderij verkocht.

Op zo’n weekend proberen we vooral te ontspannen en doen we alleen dingen die we zelf leuk vinden.  Het gaat er dan ook heel rustig aan toe.  Shoppen, avondmarktje, restaurantje, gezelschapsspel, slapen, rustig opstaan en ontbijten, wandelen, eten, bezoekje aan de Oude Kwarement, pannekoekje en terug naar huis.  Daar kwam het er deze keer zo’n beetje op neer. 

Kleutercircus

Drie enthousiaste laatstejaarstudentes die momenteel stage lopen in de kleuterklassen van Warres school, hebben een project op poten gezet rond het thema ‘circus’.  Wij, ouders, werden dan ook vriendelijk uitgenodigd om naar de slotvoorstelling te gaan kijken.

Warre en zijn klasgenootjes waren verkleed als hondjes.  Hun T-shirt hadden ze zelf bestempeld.  Verder droegen ze nog een mutsje en een staart.  Op de tonen van ‘Who lets the dog out’ moesten ze hun act doen.  Eerst kwamen ze uit een zelfgemaakt hondenhok gekropen,  daarna moesten ze onder een stok door kruipen, eens met hun poep zwaaien en tenslotte kregen ze een koekje.  Het liep niet helemaal zoals het moest want de meeste kleuters zochten met hun ogen de zaal af tot ze konden zwaaien naar hun ouders.  Het was wel leuk om ze bezig te zien.  Ik was vooral onder de indruk van Warres soepele heupbeweging.

 

Lomme ma meesse

Deze morgen zei Lomme iets dat ik maar niet thuis kon brengen.

Lomme: “Lomme ma meesse“

Ik liet het hem meerdere keren herhalen maar begreep het nog steeds niet.  Uiteindelijk vroeg ik aan Warre of hij wist wat Lomme ons duidelijk wilde maken.

Warre: “Lomme Van den Meerssche“

Uit Lomme zijn reactie kon ik afleiden dat hij gelijk had.

Lomme vuil

We krijgen nog een geschenkje voor Lommes verjaardag toegestoken.  Warre vindt het geweldig maar voor Lomme is het nog iets te vroeg.

88 centimeter

We hebben ons laten wijsmaken dat je lengte (als volwassene) het dubbele zal zijn van de lengte die je meet op de dag van je tweede verjaardag.
Warre mat tien dagen na zijn tweede verjaardag 87,5 centimeter wat zou willen zeggen dat hij als volwassene 1m75 zal meten.
Bij Lomme geraakten we gisteren niet verder dan 88 centimeter en dat terwijl we aan iedereen verkondigen dat Warre ons klein prutske is en Lomme onze grote beer.

Lomme is jarig!

“Happy birthday to you,
in de wei staat een koe,
en die koe zegt: ‘I love you’,
happy birthday to you.”

Warre zingt luidkeels mee voor zijn broer Lomme die vandaag jarig is. Op dat moment zitten we aan de ontbijttafel. Twee grote cadeaus liggen te blinken op twee meter van Lomme maar hij schenkt er geen aandacht aan. Warre, die weet wat in het grijze papier verstopt zit, wil niets liever dan dat Lomme de cadeautjes opendoet.

Warre: “Kijk Lomme!”

Lomme kijkt niet en eet verder aan zijn broodje. Enkele ogenblikken later probeert Warre opnieuw.

Warre: “Kijk daar Lomme, op de tafel.”

Opnieuw geen reactie. Wij stellen Warre gerust dat Lomme straks de cadeautjes mag opendoen als we klaar zijn met het ontbijt.
Het papier wordt gescheurd. Omdat het waarschijnlijk niet vlug genoeg gaat naar Warres mening helpt hij een handje. Uit het eerste pakje komen een schop, hark en borstel piepen. Stevig materiaal om straks in de zandbak te spelen. Het tweede cadeau is nog groter. Om één of andere reden denkt Lomme dat het papier er vanzelf afgaat als je er eens op stampt. In een grote doos zitten alle onderdelen om een kruiwagen te maken. Vake is er even zoet mee. Bij de eerste poging weigert het wiel te draaien. Na een gouden tip lukt het bij de tweede poging.

Het duurt niet lang of er is ruzie. Warre wil ook eens met de kruiwagen rijden maar Lomme weigert te lossen. Als hij dan eens afgeleid is door iets anders en hij ziet Warre naderen, springt hij als een leeuw terug op de kruiwagen. Er vloeien tranen, veel tranen. We schakelen een beurtregeling in.

Ondertussen bereiden we een koude schotel voor het feest van ’s avonds. Mijn gedachten dwalen af naar mijn vriendin. Op de dag van Lommes geboorte heeft ze afcheid moeten nemen van haar vader. Een gebeurtenis die me diep geraakt heeft en die me op Lommes verjaardag meer dan anders bezighoudt. Ik stuur haar een berichtje om te laten weten dat ik aan haar denk.

Ondertussen loopt Lomme te zingen voor zichzelf.

Lomme: “Appie berdie toe joe, appie berdie toe joe.”

Als Lomme zijn middagdutje doet, mag Warre helpen met de koude schotels. We geraken in tijdsnood. Het grootste werk is gedaan maar ik moet nog de tafellakens strijken als mijn ouders er al zijn. Ik ben ook zo slecht in het organiseren van feestjes. In mijn hoofd heerst er complete chaos en de handelingen zijn er dan ook naar.

Tantie komt aandraven met een groot verjaardagscadeau voor haar metekind. De inhoud bestaat uit een loopbrommer van Chicco. Vanaf 18 maanden met steunwielen en vanaf 3 jaar zonder staat er op de doos te lezen. Lomme springt erop en is meteen mee weg. In het begin is het wat zoeken naar zijn evenwicht maar na een toertje of twee rond de tafel werkt hij al aan z’n snelheid. Opnieuw zijn er traantjes bij Warre. Hij wil natuurlijk ook met die brommer rijden.

Tijd voor koffie en taart. Lomme wordt erbij gehaald om de twee kaarsjes op zijn Bumba-taart uit te blazen wat hem aardig lukt. Ondertussen maakt Warre van de gelegenheid gebruik om op de brommer te rijden.

Er worden om de beurt toertjes gereden rond ‘den blok’. Bij Lomme kan je mooi meewandelen maar bij Warre is het lopen geblazen en oma is het slachtoffer van dienst. Regelmatig wordt er ruzie gemaakt door de twee broers. Is het niet voor de brommer, dan is het voor de kruiwagen. Warre maakt zich boos en op een gegeven moment horen we hem heel luid zingen.

“Happy birthday to you,
in de wei staat een koe,
en die koe zegt: ‘LOMME MOET ERAF’…”

We sluiten het feestje af met een lekkere koude schotel. Met z’n allen eten we ons buikje rond. Daarna is het bedtijd voor de jongens en daarmee is Lommes tweede verjaardag voorbij.

 

Selectie

Vandaag moest een selectie van 4 foto’s binnen voor de tentoonstelling van de fotoclub.  Niet gemakkelijk.  Tijdens het kiezen heb ik beseft dat ik eigenlijk niet actief aan fotografie doe.  Mijn fotocollectie bestaat momenteel enkel uit huis-tuin-en-keukenfotografie; foto’s van mijn kinderen en vrienden die veel te vlug moesten genomen worden zonder rekening te kunnen houden met belichting en kadrage.  Als ik dan eens een goed beeld schiet, is het voor mij eerder een ‘lucky shot’.

   

Lopen

Na de Ladies Run, ga ik nu ook deelnemen aan de Watewyloop in eigen stad.  Ik twijfel nog over de afstand.  5 of 9,7 km.  Volgende zaterdag ga ik de 9,7 proberen en als dat lukt, ga ik me daarvoor inschrijven.

Warre zal er waarschijnlijk ook bij zijn.  Voor kleuters staat er een afstand van 100 meter op het programma.  Aangezien Warre heel graag loopt, willen we hem dat niet onthouden.

In de bib

De boeken voor de kinderen waren gekozen en er was nog wat tijd over om zelf eens op zoek te gaan naar iets om te lezen. Warre en ik bevonden ons op de bovenste verdieping van de bib. Ik was boeken aan ‘t bekijken en Warre hield zich rustig bezig. Plotseling merkte hij een rek op waarvan op de onderste plank geen boeken stonden.

“O, alle boeken zijn weg” hoorde ik hem tegen zichzelf zeggen. In mijn ooghoek zag ik dat hij op de onderste plank ging liggen terwijl hij zei: “Zo, nu ben ik een boek”. Toen hij merkte dat ik lachtte, kwam hij verlegen aan mijn rok hangen.

Moederdag (extra)

Er zijn nog een paar extra moederdagverrassingen uit de kast komen vallen. Gisteren, op weg naar Kortrijk, was Warre onbewust een liedje aan ‘t zingen dat ze in de klas aangeleerd hadden voor moederdag.

Mi moe mama
lieve, lieve mama
weet je hoeveel ik van je hou?
Zo, zo, zo, asjemenou!
Als het kon
van hier tot aan de zon!

En toen ik deze morgen zijn boekentas klaarmaakte om naar school te vertrekken, zag ik een zelfgemaakte ketting van stukgesneden rietjes zitten.

Warre: “Dat is voor jou. Vind je ‘t mooi?”
Annelies: “Heel mooi! Dat is de mooiste ketting die ik ooit gekregen heb.”

Ladies Run

Goed gedaan DEVLAMYNCK Annelies

Je hebt op maandag 12 mei 2008 in Kortrijk 5km Dames uitgelopen in een tijd van 0:31:10.
Hiermee behaalde je plaats 141 binnen jouw reeks.
Je legde de afstand af met een snelheid van 9.622 km/uur.

PROFICIAT VANWEGE WEEKEND KNACK EN STAD KORTRIJK

 

Het is goed gegaan.  De eerste meters heb ik noodgedwongen moeten stappen want het duurt toch een tijdje voor een groep van 1400 dames zich in gang heeft gezet.  Ook de eerste kilometer kon ik nog niet mijn eigen tempo lopen maar misschien was dat nog zo slecht niet.  Zo was ik zeker dat ik er niet te vlug vandoor ging.  Na de eerste kilometer kon ik mijn tempo rustig opbouwen.  Het was nog druk maar ik kon me toch vlot een weg banen tussen de vele lopende vrouwen.  En ik ben dat eigenlijk blijven doen.  Gedurende de hele wedstrijd ben ik van de ene dame voor mij naar de andere gelopen zonder mij te forceren.  Het ging verrassend goed en na de vierde kilometer kon ik nog mooi een tandje bijsteken zonder af te zien.  Net voor de finisch heb ik er een sprintje uitgetrokken om nog maar eens 2 dames achter mij te laten. 

Daar stond ik dan, nat van het zweet, achter de finisch van de 5 km.  Ik had geen benul van de tijd die ik gelopen had maar het voelde goed.  Met wat frisse drank was ik in een mum van tijd gerecupereerd van de inspanning.  Volgende jaar wil ik de 11km wel proberen.

Op de website ben ik 145ste met een tijd van 0:31:11.

Moederdag (Warre)

In mijn hartje boem boem,
groeit een reuzenbloem.
Ze is heel groot.
Ze is heel mooi.
Wie maak ik blij?
Dat ben jij!!!

Moederdag (Lomme)

Liefste mama.
Deze hartjes zijn voor jou.
Van je kapoen.

 

Dada moeke…

Deze morgen.  We zaten aan tafel voor het ontbijt.  Ik was wat gehaast want ik meende een vergadering te hebben (achteraf bleek het een vergissing te zijn).  Ik spoorde Lomme aan om vlug zijn boterhammen op te eten.
Ik:  “Kom Lomme, eet maar vlug je boterhammen op want moeke moet vroeg op het werk zijn.”
Lomme al wuivend: “Dada, moeke.”

Schoolreis

Vandaag was er schoolreis voor Warre.  De kleuters werden met een ‘grote bus’ naar De Sierk in De Haan gebracht.  Warre is geen grote verteller en als ik hem dan vroeg wat hij er allemaal gedaan had, wist hij mij enkel het volgende te vertellen: hij had met een grote kraan in de steentjes gespeeld.  Het was een kraan waar je kon op zitten!  En hij was ook in de kooi van de apen geweest.  Echte apen?  Neen, zachte apen.

Logés

Daar stonden ze dan, te blinken aan m’n voordeur.  Zoals altijd dolenthousiast.  Jule en Lomme gingen gauw goeiedag zeggen aan onze kindjes en meer nog, aan het speelgoed dat nieuw voor hen was.  Isabel en ik groetten elkaar iets uitgebreider.  Er was ook een cadeautje bij: zelfgemaakte koekjes verpakt in een blikken doos.

Veel tijd om te wennen aan elkaars aanwezigheid was er niet want we moesten nog inkopen doen voor het eten en op die rare 2 mei wist ik niet welke winkel wel en welke niet open was.

Na het eten werden de kindjes in bed gestopt.  Jule en Lomme mochten samen op een kamer en Warre en onze Lomme mochten voor een keertje ook samen slapen.  Dat is allemaal heel vlot verlopen.  Als de boel opgekuist was, hebben Isabel en ik ons in de zetel genesteld met wijn en water om er te praten over het leven als mama, vrouw, partner, …  Zalig!  Ondanks het feit dat wij elkaar heel weinig zien, waren de gesprekken soms heel diepgaand.

Het was de grote Lomme die als eerste wakker werd, zo rond 7u30, gevolgd door Jule, kleine Lomme en als laatste kwam Warre piepen naar wie er daar zo’n kabaal maakte.

Na een uitgebreid ontbijt hebben we ons klaargemaakt om te vertrekken naar de Brielmeersen in Deinze.  De kinderen wisten niet waar eerst gelopen en gekeken.  Ze hebben wel alle speeltuigen uitgetest en goed bevonden en daarna hebben ze de grote berg verkend.  Voor ’s middags hadden we picknick voorzien.

Na de middag mochten de dieren op onze aandacht rekenen.  Als we alles gezien hadden, werd er beslist om naar huis te gaan.  We hebben nog een poging gedaan om de kleinste een middagdutje te laten doen maar als ik zag hoe onze Lomme het reisbedje uit elkaar heeft weten te halen, vrees ik dat het niet veel van terecht is gekomen.

Dan maar weer op pad. Er was beslist om te barbecuen dus hadden we nog wat vlees en groentjes nodig.  Eens terug thuis nam iedereen z’n verantwoordelijkheid op.  De kinderen mochten spelen.  Isabel bereidde heerlijke combinaties in de keuken terwijl ik de barbecue aanstak en de rooster schoonmaakte.

We hebben nog samen gegeten en toen werd het hoog tijd voor Isabel om naar huis te gaan met twee kindjes die hun bedje heel hard nodig hadden.  Ook bij ons heeft het niet lang meer geduurd voor de kindjes lagen te ronken.  We konden terugkijken op een geslaagde dag.  Ikzelf heb er echt van genoten.  Niet in het minst van mijn eigen kinderen.  Ze waren zalig!