Verhaaltje lezen

Verhaaltjes lezen.  We kunnen er niet (meer) omheen.  Elke avond voor ze naar bed gebracht worden, MOET er een verhaaltje gelezen worden.  Ze nestelen zich dan in de zetel met net genoeg plaats voor een volwassene tussen hen en wachten dan vol spanning op wat de grote verteller brengen zal.  Eens Mark of ik ons tussen onze jongens gewrongen hebben, komt Lomme nog op de schoot zitten en kan het verhaaltje beginnen.

Laat het voorlezen nu net iets zijn dat ik niet graag doe.  Ik ben nog nooit een grote lezer geweest.  Het maken van een boekbespreking was voor mij een echte straf.  Gelukkig ligt dat helemaal anders bij Mark.  Als hij een letter ziet passeren, heeft hij hem gelezen.  Net daarom mag hij het leeuwendeel van de verhaaltjes voorlezen.  En ik?  Ik zit erbij en kijk ernaar.

Herfstvakantiedag

Siamese tweeling

Cijfers

Naast een paar letters kent Warre ook al de cijfers van 1 tot en met 9 en dat komt zo nu en dan naar boven.  Er is een houten puzzel waar hij de cijfers moet leggen, er is een stempeldoos en er is de badset van Lilliputiens. 

Vanmorgen kwam de stempeldoos naar boven.  Ik was er niet bij toen hij de cijfers stempelde maar was wel verbaasd van het resultaat.  Als je weet dat hij de cijfers in spiegelbeeld op de stempel moet plaatsen, is het toch niet evident dat de ze allemaal juist staan.

Dat hij gestopt is aan 6 heeft alleen met het papier te maken dat niet groot genoeg bleek te zijn.

54

Op 27 oktober 1954 werd de huisarts naar de Poelberg geroepen.  Madeleine moest er bevallen van haar vierde kind.  Een klein meisje (mijn moeder) kwam ter wereld.  En toen ging het zo:

Huisarts: “Oeioei, zo’n kleintje!  Ik denk dat er nog ééntje gaat komen.”

De huisarts had gelijk.  Enkele minuten later kwam er nog een meisje.

Vandaag viert de tweeling zijn 54ste verjaardag, samen, omringd door een paar van de kleinkinderen.

Wajje ‘daan

Als er bij oma thuis iets van het speelgoed stuk is en je vraagt aan Leon wie het gedaan heeft, antwoordt hij zonder verpinken: “Wajje ‘daan”.  Het lijkt erop dat hij het nog niet vergeten is dat hij een tijd geleden door onze Lomme van alles als schuldige werd aangewezen.  Nu hij kan praten, laat hij de kans niet onbenut om wraak te nemen.  En gelijk heeft hij!

goed-gemerkt (2)

Ondanks mijn grote voorraad ‘naamlintjes‘ heb ik toch al besteld bij goed-gemerkt.  Een setje grote plaklabels en een setje grote instrijk labels heb ik ondertussen al in de kast liggen.  ‘t Zijn hele leuke dingen maar ‘k was vooral onder de indruk van de snelle service

• Donderdag 16/10 om 23u43 bestelling geplaatst en betaald.  Onmiddellijk een bevestigingsmail ontvangen.
• Donderdag 16/10 om 23u49 mail dat ze ook de betaling ontvangen hebben.
• Vrijdag 17/10 om 10u01 mail dat de bestelling verwerkt is en dat die verstuurd zal worden.
• Maandag 20/10 labels ontvangen in de brievenbus.

Nu eens kijken waarop ik de labeltjes allemaal kan plakken of strijken…

Ladies night

Mark is naar Parijs vertrokken voor drie dagen, het huis ligt er netjes bij, de lasagne staat te wachten om in de oven gestoken te worden, het dessert koelt af in de koelkast en de webcam is geïnstalleerd.  Ik ben er klaar voor.  Vanavond is ladies night!

LW

Op het kastje in ons toilet, staat een glazen pot met snoepjes. Heel decoratief maar vooral ook lekker. Iedereen die bij ons naar het toilet gaat, kan dus stiekem ook snoepen. Dat geldt ook voor de jongens. Voorlopig zijn we altijd in de buurt tijdens hun bezoek aan het toilet en moeten de snoepjes nog altijd gevraagd worden maar vanavond liep het anders. Ik was Lommes pamper aan het dichtsnoeren toen ik in mijn ooghoek zag dat Warre op het toilet stond om de pot met snoepjes te nemen.

Annelies: “Warre, wat doe je daar?”

Warre zweeg in alle talen en scharrelde nog wat in de pot.

Annelies: “Warre, wil je ‘t de volgende keer vragen als je een snoepje mag hebben?”

Toen kwam Warre afgelopen met zijn twee handen in de lucht.

Warre: “Kijk moeke, de LO van Lomme en de WA van Warre.”

Vol ongeloof controleerde ik de twee snoepjes in zijn handjes en toen bleek dat het effectief de L en de W waren, was er van ongenoegen geen sprake meer maar van pure trots des te meer.

Herfst

Opstandig

We hebben een opstandige peuter in huis.  Het kind doet waar het zin in heeft, luistert nauwelijks, begint met alles te gooien en volgens de onthaalmoeder heeft hij afgelopen week met een piano tractor op een ander kind zijn hoofd geslagen.  Als we hem erover aanspreken begint hij te lachen alsof hij er nog van nageniet.

Vanmorgen had hij nauwelijks van zijn pistolet gegeten.  Ik wou hem iets meer laten eten maar hij weigerde resoluut.

Annelies: “Lomme, luister eens naar moeke.”

Lomme is stil en doet alsof hij luistert.

Annelies: “Lomme, als je dat stukje pistolet niet opeet, gaan moeke en Lomme niet mee zwemmen maar blijven we gewoon thuis.”

Terwijl ik het aan het zeggen was, draait hij zich naar zijn vader, knijpt zijn ogen halfdicht en beweegt hij z’n mond alsof hij aan het tetteren is maar dan zonder geluid.

Ik weet dat we er op dat moment best niet op reageren maar zowel Mark als ik konden onze lach echt niet inhouden.

Hoest

Warre had deze nacht flink wat liggen hoesten in zijn bed, dus besloot ik hem een lepeltje hoestsiroop te geven.

Warre: “Ah, is dat voor de goesting?”

Giraf

Warre: “Oma, kijk, een giraf achter jou.”

In een reflex kijkt oma achter zich.

Warre: “Grapje!”

Plas affaires

Het ziet ernaar uit dat Lomme toch zonder pamper naar school zal kunnen gaan. Deze week heeft hij een grote stap gezet op weg naar zindelijkheid.

Het was de onthaalmoeder die op het idee kwam om met pamperbroekjes te proberen en wonder boven wonder werkte dit beter dan met gewone slipjes. Hij is op één accidentje na de hele dag droog gebleven.

Waar we wel waakzaam over moeten zijn, is dat hij niet te veel op het potje gaat. Als ‘t aan Lomme lag, zou hij tot drie keer op een halfuur willen plassen.

Deze avond gaf hij dus aan dat hij wilde plassen. Helpen was niet nodig want hij kon het allemaal alleen. Ondertussen liep ook Warre naar het toilet om te plassen. Vanuit ons kleinste kamertje hoorde ik Warre heel luid plassen. Zo luid dat het me opviel. Ik hoorde hem ook lachen.

Warre: “Lomme, kom eens kijken!”

Lomme sprong rechtop en liep met het pamperbroekje op de enkels richting toilet. Ik hoorde ze samen lachen. Nieuwsgierig ging ik kijken wat er daar zo leuk was. Zoals ik had verwacht, stond Warre rechtop te plassen. Dat moet hij zeker op school gezien hebben want hier thuis hebben wij die gewoonte niet aangeleerd.

Ondertussen was Lomme mij ontsnapt en was hij terug naar zijn potje gelopen. Ik er achterna want ik kon precies voorspellen wat hij van plan was. Hij stond dus recht voor zijn potje, klaar om te plassen.

Genieten

Door de grote ramen van ons huis komt de zon ongelimiteerd naar binnen.  Een hele dag is het genieten van de warmte die ze er achterlaat.

Door diezelfde grote ramen heb ik een zicht op de straat.  Twee grote bomen in een mooie herfstjas trekken steeds de aandacht.  Die kleuren zouden me ook goed staan weet ik van mezelf.

Warre en Lomme zijn de hele voormiddag flink en spelen mooi samen.  Samen boekjes bekijken, samen buiten spelen, samen in een afgedankte kast…   Vanop ons terras, met mijn gezicht in de zon, geniet ik van de kuren die ze uithalen op de fiets.

Terwijl Lomme zijn middagdutje doet, werken Warre en ik in de tuin.  Jaja, werken!  Ik heb een spade gebruikt en met m’n handen in de aarde gewoeld daar waar ik straks tulpen wil planten.  Of ben ik al te laat?

Als Lomme wakker is, trekken we naar het bos.  Terwijl de jongens een kamp maken met afgevallen takken, zit ik op een bankje en geniet ik van neerdwarrelende bladeren.  Ik probeer er ééntje vast te leggen op foto maar besef al vlug dat dit een onbegonnen zaak is.

’s Avonds drinken we bubbels op de 29ste verjaardag van mijn schoonbroer.  Een mooie afsluiter van een prachtige dag!

Zwanger

Als we, iets later dan verwacht, thuiskomen van het werk, komt Warre ons tegemoet gelopen met de boodschap dat Leon er een broertje of zusje bij krijgt.  Lomme komt iets later met ongeveer dezelfde boodschap af.  Hij houdt het op een ‘vriendje’ of zusje.  Mijn zus is dus zwanger van haar tweede.  De baby wordt verwacht ergens in april van volgend jaar.

Ook mijn vriendin en mijn nicht zijn zwanger voor diezelfde periode.  Nog een geluk dat we ‘t allemaal zes maanden op voorhand weten zodat we met een spaarplan kunnen beginnen.

En zo komen er in 2009 twee speelkameraadjes bij voor familie Van Nieuwenhuyse.  Wie zorgt voor nummer 30?

Samenspelen

Het is me de laatste tijd opgevallen hoe goed de jongens kunnen samenspelen.  Zelden of nooit wordt er ruzie gemaakt.  Vroeger durfden ze wel eens wenen omdat de ene net die auto genomen had die de andere wou maar nu kan ik mij het laatste voorval niet meer herinneren.

In het spel neemt Warre steeds de leiding.  Hij commandeert zijn broer constant maar Lomme trekt zich daar meestal niets van aan en doet gewoon zijn gedacht.  Een echte plantrekker is het.

Vanavond kwam er een gezelschapsspel op tafel.  Het werd opengelegd, de bloemetjes werden uit de doos gevist en er werd met de dobbelsteen gegooid.  Elk om beurt legden ze het juiste bloemetje in hun eigen tuin.  Nog voor er een winnaar gekend was, had Lomme er genoeg van maar ik vond het in ieder geval een mooie start van veel speelgenot.

Klasbezoek

Geen kleuters in de klas, deze avond.  Juffrouw Els had voor één keer de mama’s en de papa’s uitgenodigd om naar haar verhaal te komen luisteren.  Ze vertelde ons hoe de dag van de kleuter wordt ingedeeld en over welke activiteiten er in en buiten de klas plaatsvinden.  Ze had het ook over de zorgjuffrouw en over wat er verwacht wordt van een kleuter in de 2de kleuterklas (zoals b.v. de rits dichtdoen, puzzels maken van 35 stukken, rijmen zoals koek – boek, enz).  We mochten ook op verkenning door de klas, vragen stellen en werkjes van onze kleuter bewonderen. 

Juf Els kon duidelijk niet wennen aan de rust die er heerste in de klas.  Met haar 28 kleuters komt ze overdag nauwelijks aan rust toe.

Feest!

Iedere zondag zijn de drukte en het kinderlijke enthousiasme van onze bengels een aangename afwisseling bij opa thuis.  De zorg en warm onthaal getuigen week na week van het plezier dat opa aan hen beleeft.  Altijd staat de tafel gedekt.

Sinds oma er niet meer is, heeft hij de zorg over zijn gezin overgenomen.  Twee zonen, waarvan één hulpbehoevend en de ander meer op de fiets of aan het werk dan aan de dagelijkse dis, wonen nog bij hem in.  Van de ene dag op de andere stond hij in voor het volledige huishouden: wassen, strijken, schoonmaken, koken, boodschappen doen en nog zoveel meer.  Dag in, dag uit, een heel jaar lang zet hij zich in voor anderen maar nooit hoor je hem klagen.  De man is altijd content.

Voor dit maar ook voor zijn 65ste verjaardag werd hij vandaag in de bloemetjes gezet.  Meer dan 50 familieleden kwamen hem hulde brengen.  Weinigen haakten af.  Ondanks het gure weer werd het een gezellige namiddag.

Zoals meestal moest de overhandiging van de verrassing het hoogtepunt van de namiddag worden. Warre kweet zich uitstekend van z’n taak en was maar wat blij dat hij de grote kaart mocht overhandigen.  De kaart is eigenlijk een cadeaubon die opa recht geeft op een ballonvaart, waar en wanneer hij wil. Opa, die jarenlang het luchtruim doorkruiste in helikopters en vliegtuigen, zag hiermee eindelijk een droom in vervulling gaan. Maar ook wij, en vooral de kindjes, verheugen zich al op het hele gebeuren en het volgen van de ballon.

Voor mezelf was het een hectische dag.  Ook de voorbereiding en de opkuis namen veel van mijn tijd in beslag maar geen moeite was mij teveel voor mijn schoonvader, wie ik danig respecteer en bewonder.

Wekkertje

Soms denk ik dat er bij Lomme een wekkertje ingebouwd zit.  Elke morgen, enkele minuten voor of na 7 uur brult hij vanuit zijn kinderbedje naar zijn vake of moeke.  Niet één keer, niet twee keer maar constant tot één van ons in z’n kamertje staat.  We hebben al geprobeerd om hem duidelijk te maken dat hij maar één keer moet roepen, maar zo’n dingen onthoudt hij natuurlijk niet.  Gelukkig is Warre een vaste slaper en kan hij ongestoord van dat halfuurtje extra genieten.  Ik weet dat 7 uur voor veel ouders een verademing zou zijn maar wij zijn in het verleden wel verwend geweest.