Fam. Devlamynck (2)

De vorige foto werd binnen in een donkere feestzaal genomen.  Een nieuwe buiten bij stralend zomerweer.  Alletwee niet de ideale omstandigheden maar deze poging is toch beter geslaagd.  Allé, da’s mijn gedacht é.

Nog een grappig detail.  De twee nonkels die op de grond zitten, zaten de vorige keer verkeerd.

Sem

Nummer 30 heeft een naam gekregen.  Gisteren zijn mijn neef Kurt en zijn vrouw Anniek de trotse ouders geworden van hun vierde zoon Sem.  Nils, Yens en Brent zullen ongetwijfeld heel goed voor hun kleine broertje zorgen. 

Welkom Sem!
Proficiat Kurt en Anniek

2009
11/01: Amaurie
10/02: Seppe
11/02: Lotte
15/03: Lore
30/03: Lotte
01/04: Thijs
21/04: Remi
18/05: Stine
26/06: Sem

Uitwaaien aan zee

Vandaag reden we naar zee.  Gewoon omdat we daar zin in hadden.  Op een verlaten stuk strand lieten we de jongens hun ding doen.  Het begon met schelpjes rapen en het eindigde met crossen in het zand.  Vooral Warre heeft een aantal keren op en af gelopen.  Ons bezoek was kort maar heel aangenaam.

Oudercontact Lomme

“Hij is veranderd.”

*Slik*

Het kwam als een donderslag bij heldere hemel.  Lomme is blijkbaar niet meer zo braaf als in het begin dat hij naar school ging.  Hij is nog steeds heel enthousiast en doet goed mee maar soms doet hij ook dingen die niet door de beugel kunnen.  Hij zou wel eens een kindje pijn doen of bewust iets anders doen dan wat de juf van hem vraagt.  Hij daagt uit tot hij echt op zijn plaats gezet wordt.  Dan zijn er traantjes want die ondeugende jongen heeft een heel klein hartje.

Het is natuurlijk niet leuk om dat te horen dat je zoon niet altijd flink is in de klas en mensen die mij kennen, zullen wel weten dat ik me dergelijke kritiek enorm aantrek.  Ik blijf maar zoeken naar een mogelijke oorzaak voor zijn gedrag op school.  Zou het kunnen liggen aan de 5 verschillende kleuterjuffen/kinderverzorgsters waarmee het kind al heeft kennisgemaakt in die korte periode dat hij naar school gaat?  Zou het kunnen dat Lomme zich verveelt?  Blijkbaar is hij heel taalvaardig en heel vlug met alles voor zijn leeftijd.  Zo grijpt hij tijdens vrij spel vaker naar een puzzel dan naar de doos blokken.  (Al vrees ik dat hij daarbij ook zijn energie niet kwijt kan want het grootse aantal stukken dat ze in de klas aanbieden is 16.  Lomme maakt thuis gemakkelijk puzzels van 20 à 35 stukken.) 

Dit zijn slechts een paar ideeën die tegenwoordig door mijn hoofd spoken maar voorlopig maak ik mij niet ongerust.  Ze hadden me op voorhand verwittigd dat ik geen twee dezelfde zou hebben en inderdaad, Lomme is geen tweede Warre, maar hij blijft wel onze lieve knuffelbeer…  alleen is hij iets koppiger, iets opstandiger, iets opvliegender…  maar zeker niet onhandelbaar!

Oudercontact Warre

Vandaag mochten we op gesprek bij de juf van Warre.  De jongens werden vlug opgepikt in de naschoolse opvang en met z’n vieren trokken we richting tweede kleuterklas.  De kindjes wisten zich wel bezig te houden in de klas en ondertussen konden wij aandachtig naar de juf luisteren.  Er werden verschillende resultaten meegedeeld over turnen, wiskunde en taal.  Warre doet het over de hele lijn zeer goed en is klaar voor de derde kleuterklas.  Veel meer had de juf niet te vertellen maar ze wou ons toch volgende anekdote meegeven.

Als de juf iets aan ‘t vertellen of uitleggen is, geeft Warre dikwijls de indruk dat hij niet luistert of oplet.  Ze denkt dan dat hij het echt niet heeft gehoord en dat ze hem kan pakken door hem een directe vraag te stellen maar steeds is Warre haar te slim af en antwoordt hij gewoon op haar vraag.

*gniffel*

Morgen mogen we gaan luisteren wat Lomme er van terecht brengt.

Ogen als spiegels

Nog eens een fotootje van de kleine Remi; 9 weken oud nu.  Als je goed in zijn ogen kijkt, kan je mij zien zitten.

Verjaardagsfeest Lomme

Er werd een mooie dag voorspeld met in de vooravond kans op regen maar toen ik opstond, regende het pijpenstelen.  De hele voormiddag hield de regen aan en dat deed me twijfelen over de barbecue die ik gepland had voor ’s avonds.  ‘t Is pas bij de slager dat ik beslist heb om toch bij mijn eerste gedacht te blijven. 

Kort na de middag stopte het met regenen en kregen we heel zonnig weer in de plaats.  Ik had nog net de tijd om de tafels buiten op te stellen en de tuinstoelen af te drogen voor de genodigden zouden arriveren.  Gelukkig kreeg ik assistentie van Lomme die nog steeds tuk is op schoonmaken.  Daarna hielp hij Mark bij het uitpakken van de nieuwe barbecue.

Als iedereen een plaatsje gekozen had, konden de cadeautjes worden uitgepakt.  Het gele Supra-Bazar-papier verdween en er kwamen auto’s en een moto tevoorschijn.  Tante Valerie weet wel hoe ze haar metekind kan bekoren.  Broer Warre was al even blij.

Zoals een verjaardagsdraaiboek zou voorschrijven werd na het uitpakken van de geschenkjes, de taart geserveerd.  Lomme had graag een King-taart gewild maar het gamma van de bakker reikt zo ve niet dus werd het een Bliksem McQueen-taart zoals Warre er één kreeg op zijn vierde verjaardag.  De kaarsjes werden verschillende keren uitgeblazen.  Niet alleen voor de foto maar ook omdat synchroon blazen blijkbaar niet zo gemakkelijk is.  Bij het zingen van ‘Happy birthday’ werd Lomme zowaar verlegen.  Teveel aandacht voor zo’n klein ventje.

‘t Werd een heel fijne namiddag daar buiten en de barbecue heeft enorm gesmaakt.  Als ik Warre ’s avonds in bed een zoen ging geven zei hij: “‘t Was een leuke dag, hé moeke”.  Hij had duidelijk ook genoten van het verjaardagsfeestje van zijn broer.

‘Leve papa! Het is vaderdag!’

Lieve papa, kom eens heel dicht bij mij.
‘k Wil je graag een zoentje geven en daar nog iets bij.

‘t Is geen zakdoek of geen dasje.
‘t Is een heel, heel ander ding.
‘k Maakte het in mijn kleuterjasje.
‘t Is een mooie tekening.

Daarom roep ik met een blije lach…
‘Leve papa! Het is vaderdag!’

‘Aan de allerleukste papa van de wereld’

Ons dons deine,
papa is de mijne,
papa is de liefste man,
de sterkste die ik dromen kan.
Eine deine dons
papa is van ons.

Oma toch…

Warre is niet de enige die hier stoten uitstak.  Ook zijn oma heeft haar best gedaan.  Tijdens een fietstocht met een handvol familieleden is, in de bocht van een grindwegel, haar voorwiel aan het schuiven gegaan waardoor ze gevallen is.  “Een dom accident” zoals ze zelf maar blijft herhalen.  Resultaat is niet min: linkerbeen en rechterarm in het gips.  Oma toch…

Warre toch…

Warre is er nog maar eens ingeslaagd om een buil op te lopen terwijl hij eigenlijk in z’n bed had moeten liggen.  De vorige keer was hij in het donker op zoek gegaan naar het schommelpaard en deze keer had hij in het donker een sprong gewaagd met de bedoeling om met zijn hoofd op zijn kussen te landen.  Blijkbaar had hij de positie van zijn kussen wat verkeerd ingeschat en is hij met zijn hoofd tegen de muur gesmakt met als gevolg: een gigantische buil.  We hebben er vlug wat ijs op gedaan om de schade een beetje te beperken maar ik vrees dat hij er nog enkele dagen zal mee rondlopen.

Over Lomme en mijn grootvader

Lomme plooit zijn ene hand rond de opening van zijn glas.  Zijn andere hand rust er bovenop.  Ondertussen kijkt hij emotieloos voor zich uit terwijl hij Warres verhaal opneemt. 

Dit beeld brengt me terug bij mijn grootvader.  Ik zie hem zo weer zitten aan de hoek van de tafel, met zijn grove werkershanden rustend op zijn tas koffie en zijn blik op oneindig.  Berustend.

De twee hebben elkaar helaas nooit kunnen ontmoeten.

Voor één keer…

Voor één keer ben ik blij dat het zoveel regent.

Onze regenput werd eerder deze week schoongemaakt dus is vers hemelwater meer dan welkom. 

(Eigenlijk post ik dit enkel om bij te houden wanneer de regenput ongeveer gereinigd werd.)

Lomme fietst

Koerser

Ik herinner me nog goed mijn blogje over Warre  die voor het eerst fietste zonder steunwieltjes, geschreven op vrijdag 4 juli 2008.  Vandaag, op vrijdag 5 juni 2009, ben ik hier weer met heuglijk nieuws van die aard.  Lomme heeft me vanavond een demonstratie gegeven van zijn kunnen en ik mag zeggen dat hij nu ook fietst zonder steunwielen.  Tientallen meters kan ik hem al loslaten en ook draaien lukt hem al aardig.  Alleen starten en stoppen moeten nog aangeleerd worden. 

Toch denk ik dat het nog wel eventjes zal duren voor we hem volledig los kunnen laten want hij steekt één en ander uit op de fiets.  Als hij denkt honger te hebben, neemt hij zijn denkbeeldige koek uit zijn denkbeeldig fietstruitje.  Als hij denkt dorst te hebben, neemt hij een slokje van zijn denkbeeldige drinkfles die zogezegd vastzit op de buis van zijn fiets.  Als hij denkt gewonnen te hebben, zwaait hij spontaan een arm in de lucht en soms ook twee.  Daarbij moet hij ook nog zijn denkbeeldige fles champagne openen, ermee schudden en er vlug iets van drinken.  Hij staat recht als hij begint te denken dat het omhoog gaat en schudt met zijn stuur als hij wil sprinten.  Dat allemaal terwijl hij fietst.  Als je hem dan niet vast hebt, ligt hij pardoes op de grond. 

Als we Lomme mogen geloven is hij vanaf nu ‘een echte koerser’.  Foto’s en/of een filmpje heb je nog te goed.

2 jongens + 3 boys

Met haar boys en mijn jongens naar Beernem bos.  Altijd leuk om de kinderen samen te zetten en hun ding te laten doen.  Ondertussen kunnen wij wat bijpraten en plannen smeden om er samen eens op uit te trekken; met fototoestel en zonder kinderen.  Nah!  Een uitgebreider verslag en andere foto’s vind je hier.