Lomme plooit zijn ene hand rond de opening van zijn glas. Zijn andere hand rust er bovenop. Ondertussen kijkt hij emotieloos voor zich uit terwijl hij Warres verhaal opneemt.
Dit beeld brengt me terug bij mijn grootvader. Ik zie hem zo weer zitten aan de hoek van de tafel, met zijn grove werkershanden rustend op zijn tas koffie en zijn blik op oneindig. Berustend.
De twee hebben elkaar helaas nooit kunnen ontmoeten.
vrijdag, 12 juni 2009 at 10:01
Nu nog met zijn handen op zijn rug lopen en ‘t is helemaal in orde!