BBQ (1)

Vanavond werden we verwacht bij Dieter en Isabel.  Na enkele pogingen is het toch gelukt om voor beide partijen een passende datum te vinden.  We werden (zoals altijd) hartelijk ontvangen door de gastvrouw en de kinderen.  Dieter stond een eindje verderop achter de barbecue maar kwam ons vlug tegemoet om te groeten.  Eens de houten poort binnengestapt, waande ik mij in één van de decors die soms in Nest beschreven worden.

Een grote, landelijke tuin met gras en veel klaver.  In het midden een grote notelaar met een schommel aan de ene kant en de hangmat aan de andere.  Onder de gigantische kruin ook de houten tafel met bijhorende stoelen.  Iets verder een berg met tunnel voor de kinderen en aan de voet ervan de zandbak.

De kinderen vinden gauw hun weg en ook wij geraken gemakkelijk aan de praat.  Er wordt wijn geschonken en we eten mosseltjes klaargemaakt in een Tajine op het vuur van de BBQ.

Als het wat frisser wordt, besluiten we de tafel te verschuiven in het laatste streepje zon van de dag.  We eten zelfgekweekte groenten en lekker vlees tot de duisternis valt.  Eigenlijk moeten de kinderen dringend naar bed maar dat was buiten het dessert gerekend.  Isabel gaat aan de slag met een klopper en serveert ons even later heerlijke sabayon.

Onze tijd samen is voorbij gevlogen, maar we hebben ervan genoten, vrij en ongedwongen.  Jammer dat ik m’n fototoestel niet bij had want het had zeker leuke beelden opgeleverd.  Aan de andere kant ’n geluk want zo heb ik de avond veel intenser beleefd.

Advertenties

Een gedachte over “BBQ (1)

  1. heihei,
    Bij deze ‘ontlurken’ wij. Hoe kunnen we anonieme lezers blijven bij het lezen van zo’n mooi verhaal over onze avond samen? Een Nesttuin? Een echte Nesttuin? Amaai, wat een compliment!! Nest mag altijd eens op bezoek komen voor een reportage 😉 Mensen die ook zo’n tuin willen: ’t is simpel. Werk zo weinig mogelijk in je tuin, maar spendeer er deste meer tijd in en nodig bijtijds Annelies en co uit. Laat alles maar vrij groeien. Onkruid bestaat in onze tuin niet echt (je hebt natuurlijk van die hardnekkige…). Sproeien is al helemaal uit den boze. De meeste bloeiende kruidjes in onze tuin zijn er door de wind terecht gekomen. Ze vermeerderen zichtzelf en af en toe zet ik ze op een beter plekje. Andere soorten kocht ik toen ze klein waren. Die zoeken nu zelf hun weg. Het gras laten we altijd behoorlijk lang uitgroeien en aan de kanten, dichtbij ‘den draad’, nog langer. Zo’n geleidelijke overgang naar de buren zorgt voor een vrij verkeer van insecten langs die ‘autostrade’. Vieze beestjes? Nee gij. (okok, soms misschien) Opruimers van vanalles in je tuin. Zij werken voor je terwijl jij vrienden ontvangt 🙂 Laat dus gerust en hoekje staan met brandnetels. Daar legt er trouwens een vlindersoort haar eitjes op. Nog meer Nestgevoel dus, met vlinders in je tuin. De laatste truuk is de lastigste: zoek een huis met een tuin waarin al een boom staat. Mocht dat niet lukken, dan kan je nog altijd een constructie sjorren die een beetje ‘bomig’ lijkt. Succes!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s