Jeugdsentiment

Jeugdsentiment of pure nostalgie, iedereen kent wel de talrijke tekenfilms uit de jaren ’80 en ’90 die alsmaar in waarde toenemen naarmate steeds maar meer wansmakelijk pluche het beeldscherm ontsiert.  De huidige poppenseries zouden voortkomen uit een grondige studie van de leefwereld van de peuter, zo klinkt het dan.  Dan kunnen ze bij ons toch niet langsgeweest zijn.  Neen, geef mij dan maar De Fabeltjeskrant of David de Boskabouter.  Toen hadden ze het tenminste nog over het bos, de boerderij en over dieren die je ook nog eens zou kunnen tegenkomen als je op een dag niet meer voor je televisie zit.

Nils Holgersson was me altijd al bijgebleven.  Het leek me dan ook wel leuk om Warre te confronteren met avonturen van Nils op z’n lange tocht naar Lapland.
De zoektocht naar Nils zelf heeft iets meer voeten in de aarde gehad dan gedacht, maar uiteindelijk konden we toch beslag leggen op een dubbelDVD met de eerste 26 afleveringen van Nils. Nu nog de kinderen warm maken.

Het verhaal blijkt niet altijd onderhoudend genoeg om een 4-jarige aan het scherm gekluisterd te houden (behalve wanneer Smirre, de vos in beeld komt), maar ik praat de scenes aan elkaar.  Meestal zit Warre dan heftig te knikken.  Ook tijdens het ontbijt passeren flarden van het verhaal de revue, totdat duidelijk is dat Warre de namen van alle nieuwe personages kent.  Dan is het tijd voor de volgende aflevering.
Zo kan je de afleveringen niet gebruiken om ondertussen je eten klaar te maken, maar goed. Ik heb er tenminste zelf ook nog iets aan en de kinderen des te meer.

Advertenties

Een gedachte over “Jeugdsentiment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s