Kussen

Zolang ik hem ken, neemt Mark zijn kussen overal mee naartoe. De eerste keer heb ik raar gekeken maar na een aantal keren ben ik er gewoon aan geworden. Op den duur pakte ik het zelf in als hij weer eens weg moest. Het kussen is overal mee naartoe geweest; alle weekends en kampen die hij gedaan heeft met de KSA, tot in Oostenrijk, Ierland, Italië en Lourdes. Op alle paascursussen en zelfs op de Joepie’s die hij gelopen heeft, waarbij je het dan nog eens zelf moet meesleuren, ging zijn kussen mee.

Eén keer is hij het vergeten en toen heb ik het wel verkorven. Ik wou zijn kussen fris gewassen meegeven aan iemand die nog naar de kampplaats moest vertrekken. Het kussen ging dus in mijn één maand oude wasmachine. Toen ik thuis kwam, vond ik alleen nog een verstorven lapje stof en was mijn machine gevuld met… kussenvulling. Grote paniek. Ten eerste was ik zijn geliefde kussen kwijt en ten tweede verteerde mijn machine de vulling niet zo goed. Ik heb de poten van mijn lijf gelopen om een nieuw kussen te zoeken zodat ik toch nog een kussen kon meegeven.

Het kussen is nooit goed geweest voor meneer. Na het bewuste kamp heeft hij er niet meer op geslapen en uiteindelijk heb ik het zelf versleten. Ondertussen is hij gehecht geraakt aan een ander kussen en telkens hij buitenshuis moet slapen, reist het mee.

Deze morgen kwam Mark met Lomme op de arm naar beneden die zijn eigen kussentje stevig in de armpjes had geklemd. Een brede glimlach bedekte gans het gezichtje en z’n oogjes blonken al bij het vooruitzicht van het nakende vertrek. Zelfs de tuut mocht al in de valies. ’t Wordt een lange dag.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s