(Planken)koorts

Met een trillende lip kwam Lomme een goede 2 weken geleden uit de klas gelopen.  “Ik heb iets geleerd maar ik weet het niet meer.”  Toen ik zijn weg-en-weer-schriftje opensloeg en zag dat ze met de voorbereidingen begonnen waren voor het schoolfeest, waarbij de eerste kleuterklas het thema ‘Nieuw-Zeeland’ aanbracht, wist ik waarover hij het had.  “Nieuw-Zeeland?” probeerde ik.   Zijn gezicht klaarde op en daarmee was bij ons thuis de start voor het schoolfeest al gegeven.

De voorbije weken kregen we met mondjesmaat tips doorgespeeld.  Met stokjes op de grond tikken – met de handen op de knieën steunen en door de knieën buigen – tong uitsteken – dansen – blote buik en rokje.  We wisten niet goed waaraan we ons mochten verwachten tot de peuters en kleuters gisteren als Maori’s op het podium kwamen.   Ze waren god-de-lijk.  Hun presence alleen al deed de zaal smelten.  Dat ze dan nog eens allemaal heel hard hun best deden om de bewegingen van de juf te volgen, werd alleen maar op gelach getracteerd.  Te schattig voor woorden!

Het laatste opteden was dat van Warres klas met ‘Zuid-Afrika’ als thema.  Het kind voelde zich niet goed en had al een hele voormiddag in de zetel gelegen.  Met een koortswerend middel in zijn lijfje werd hij meesleurd naar het schoolfeest.  Aanvankelijk bleek hij opgelapt te zijn maar toen zijn optreden naderde, steeg de (planken)koorts.  Ik zag hem net voor het optreden wenend op een stoel zitten.  Hij gloeide.  Mijn hart brak en toch spoorde ik hem aan om mee te doen met de belofte dat hij onmiddellijk na het optreden bij zijn vake mocht gaan zitten.  Als hij -nog steeds wenend- het podium opkwam, kreeg ik al spijt van mijn beslissing.  Het was echt aandoenlijk.  Het kind bleef maar wenen en zijn moeder weende stilletjes mee.  Dit optreden kon niet vlug genoeg gedaan zijn en in afwachting kroop ik weg achter mijn fototoestel.

De optredens waren stuk voor stuk fantastisch.  Niets hadden de leerkrachten zich ontzien om met hun klas een mooi stukje toneel te brengen.  De kleding, decors, knutselwerkjes en maquillage waren zorgvuldig uitgekozen en gemaakt en de opzwepende muziek maakte er een gesmaakte namiddag van.  Het hele team van leerkrachten en medewerkers verdient een pluim en veel respect.  Chapeau!

Advertenties

3 gedachtes over “(Planken)koorts

  1. Ja, ik had ook medelijden met Warre. Hij was echt blij dat het liedje uit was en naar mama/papa kon.
    Toch dikke bravo voor hem om toch te beslissen van mee te doen! Hij was wel fier toen ik hem daarover aansprak in klas.
    Heb jij soms een foto van onze klas op het podium? Zou je die eens kunnen doorsturen? DANK!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s