September 2012 in een notendop

Op 1 september nam ik geen foto.  Opgelucht kon ik mijn fototoestel aan de kant leggen want het project was af. Twee maanden lang was ik dagelijks als een gek op zoek gegaan naar een geschikte foto. In juli viel het nog wel mee maar vanaf augustus was het dikwijls lastig. Waarschijnlijk heeft de combinatie van weer gaan werken (na m’n verlof), vier voetbaltrainingen per week en de extra training die ik zelf nodig had om m’n twee wedstrijden tot een goed einde te brengen, me de das omgedaan. Uiteindelijk hebben we het gehaald en kunnen we, dankzij de printjes aan de muur, nog regelmatig terugblikken op een geslaagde vakantie.

Het nieuwe schooljaar bracht een paar nieuwigheden met zich mee. Lomme stapte met zijn grote, rode boekentas de klas van het eerste leerjaar binnen. Zowel hij als wij wisten toen nog niet aan wat we ons moesten verwachten. De eerste dag draaide hij nog met zijn ogen als ik hem vroeg of hij huiswerk had. De tweede dag zuchtte hij al.

Warre is ondertussen al in het derde leerjaar aanbeland. Een ander schoolgebouw met meer en vooral grotere kinderen, een andere klas en voor het eerst een meester voor de klas. Z’n klas waarin hij zich de afgelopen 5 à 6 jaar thuis voelde, werd samen met nog twee andere klassen opgesplitst in drie nieuwe klassen. Warre vindt het allemaal goed.  Zo kennen we hem.

Op 22 september startte het nieuwe werkjaar van KSA Tielt. Na een meer-dan-geslaagd kamp, was Warre niet te houden om zich opnieuw in te schrijven. Lomme heeft even getwijfeld. Vorig jaar zaten ze nog samen bij de kabouters maar vanaf dit jaar zullen ze altijd gescheiden zitten.

En het laatste weekend van september gingen wij traditiegetrouw op weekend met vrienden. Dit jaar nam de groep uitbreiding met Andy en z’n gezin die speciaal vanuit Engeland overgekomen waren. Ter compensatie staken wij de landsgrens over en logeerden we in de buurt van Calais. Aan de gîte was niets op te merken, ook al waren we gezelliger plekjes gewoon, maar het erf waarop het stond was vuil en totaal niet kindvriendelijk. Gelukkig was het niet ver rijden naar de kust waar we ons konden uitleven aan zee en in de duinen. We hebben er opnieuw van genoten en kijken al uit naar de volgende editie.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s