De nieuwjaarsbrieven

2013010101

liefste mama en papa,

zwaai nog eens gauw naar het oude jaar
want voor de deur staat 2013 klaar
kom nu maar vlug binnen
dan kan ik met het feestmaal beginnen
ik schenk je eerst een doosje vriendschap
met een glaasje geluk
dan een potje liefde
met een karafje plezier
en tot slot een bordje zoentjes
met een flesje goede gezondheid

smakelijk en een heel gelukkig nieuwjaar!

je kapoen Lomme

2013010102

Liefste mama en papa,

Bij het begin van het nieuwe jaar
wens ik je heel speciaal
een schatkist vol met parels
en elk heeft zijn eigen verhaal.

De eerste parel is er één van licht en zonneschijn.

De tweede wil voor jou zo graag een bron van liefde zijn.

De derde parel strooit de mooiste dromen in het rond.

De vierde schenkt een stralend jaar,
gelukkig en gezond.

Zo zijn er nog miljoenen parels,
elk met hun geheim,
je zal ze allemaal vinden
al zijn ze nog zo klein.

Ik wil je helpen zoeken,
iedere dag,
heb maar geen schrik.
Want weet je wat zo grappig is…
die schatkist…
dat ben ik!

Je kapoen,
Warre

Tielt, 1 januari 2013

Geluk bij een ongeluk

Het was in de week van Music For Life. Warre en Lomme hadden net een berelastige cross gereden gelopen in de gietende regen. Ze hadden het koud en hadden voor één keer geen zin om te supporteren voor de rest van het team. Ik was er niet rouwig om want thuis stond de kerstboom klaar om gepimpt te worden dus trokken we met zijn drietjes vroegtijdig richting ons warme nest.

In de auto hadden we de radio op Studio Brussel en werd door heel Vlaanderen herinneringen opgehaald ‘om dementie nooit te vergeten’. Zo ook ‘Sex on Fire’ van Kings Of Leon door een vader en toevallig ook door zijn dochter omdat dat hen deed herinneren aan de zwangerschap van die vrouw.  Ik had het volume flink de hoogte ingejaagd en op de achterbank begonnen ze spontaan onnozel te doen. Twee seconden had ik mijn ogen op de jongens gericht en toen ik weer voor me keek besefte ik dat het fout liep.  De vrachtwagen voor mij had zijn vaart geminderd omdat voor hem iemand rechts wilde afslaan.  Ik ben nog zo hard ik kon op de rem gaan staan maar kon een aanrijding niet meer verhinderen. Airbags, rook en paniek. Vooral paniek omdat we in beweging bleven want de bestuurder van de vrachtwagen had niet onmiddellijk door dat hij een auto meesleurde.  Hij dacht dat zijn band gesprongen was en besloot om eerst het kruispunt over te steken voor zich op de pechstrook te parkeren.  Toen we uiteindelijk stil stonden, heb ik in een reflex de knop ingeduwd om de deuren te ontgrendelen en zijn we alle drie uit de auto gesprongen.

Nadat ik de jongens eens goed had vastgepakt, ben ik beginnen rondbellen.  Iemand om de jongens te komen ophalen, iemand om Mark van zijn fiets te trekken (want die was net aan zijn wedstrijd begonnen), iemand om de auto op te halen… Pas toen ik Mark aan de lijn kreeg, ben ik beginnen wenen en samen met mij ook Warre. Bij Lomme was dat onmiddellijk gebeurd.

Het heeft nog heel wat moeite gekost om onze auto los te krijgen van de vrachtwagen want diens trekhaak was rond de schokdemper geplooid. Als dat uiteindelijk gelukt was en de chauffeur er met zijn vrachtwagen vandoor waren, bleef ik alleen achter met het wrak, langzaam beseffend hoeveel geluk we hebben gehad. Niemand van ons drie heeft ook maar één schrammetje opgelopen bij het ongeval. De auto daarentegen…

2012121601

Voetbaltalent

Net op het moment dat Zulte-Waregem aan de leiding stond in het klassement en Cercle Brugge laatste, werd Lomme door beide ploegen uitgenodigd voor enkele proeftrainingen. Hij had tijdens de wekelijkse voetbalmatchen blijkbaar indruk gemaakt op de jeugdscouts die op pad gestuurd worden op zoek naar nieuw talent voor hun club. Zelf vinden we niet dat Lomme uitzonderlijk goed speelt. De voorsprong die hij momenteel heeft op zijn teamgenoten komt er omdat hij vorig seizoen al bij U7 mocht voetballen en daar heel wat wedstrijdervaring heeft opgedaan. Lomme kan bovendien wat gewicht in de pan leggen en blaast de tegenstand soms letterlijk weg. Maar echt uitschieten doet hij volgens ons niet; show verkopen daarentegen kan hij als de beste.

Het verschil in de manier waarop we uitgenodigd en ontvangen geweest zijn door beide clubs kon niet groter zijn. De uitnodiging van Zulte-Waregem kwam er per mail met een officiële brief, een inlichtingenfiche en de vraag om toelating van de huidige club. Van Cercle Brugge kregen we niet meer dan een telefoontje met vage instructies voor de eerste training. Ook voor de spelertjes zelf was er een hemelsbreed verschil.  In Waregem waren ze met een veertiental nieuwe spelertjes en kregen ze voor de proeftrainingen een uitrusting van de club ter beschikking. Bij Cercle worden maar twee spelertjes uitgenodigd om mee te trainen met het bestaande ploegje dat drie à vier keer per week samenkomt. Lomme had bovendien de pech dat zijn uitrusting niet helemaal paste bij die van Cercle.  Het andere jongetje had het geluk dat de kleuren wel dezelfde waren. Hij voelde zich dan ook helemaal niet op zijn gemak en wou het na één training al voor bekeken houden daar bij Cercle terwijl hij wel uitkeek naar de volgende training bij Waregem.

2013011002

Toevallig vielen de proeftrainingen van beide clubs in dezelfde weken en dat bracht naast de wekelijkse voetbaltrainingen en -matchen en het zware crossprogramma extra drukke tijden met zich mee. Ik vreesde dan ook het moment dat Lomme geselecteerd zou worden door één van de clubs om opgenomen te worden in hun jeugdploeg. Als het aan mij had gelegen, zou ik dan ook vriendelijk bedankt hebben want driemaal per week een avond opofferen om doelloos langs de zijlijn van een ver voetbalveld te gaan staan, zag ik helemaal niet zitten.  Om nog maar te zwijgen van de verplaatsingen die dat met zich meebrengt. Uiteindelijk hebben we de keuze niet moeten maken en werd Lomme na de afgesproken drie trainingen bij Waregem met een diploma naar huis gestuurd. Later werden we per e-mail bedankt voor zijn deelname.

2013011001

Bij Cercle Brugge werd Lomme na vier trainingen (één meer dan eerst afgesproken)  kort geëvalueerd en zouden ze hem in maart opnieuw uitnodigen voor een aantal proeftrainingen om zijn evolutie na te gaan.

We wilden Lomme die mooie ervaring niet ontzeggen maar zijn toch ook opgelucht dat deze voorlopig eindig is.

Persoonlijke kerstkaart

Kerstkaarten. De boekentassen van de zonen puilen er van uit tegenwoordig. Tientallen kaartjes die ik eerder zag in het Kruidvat staan nu te blinken op onze kast.  Begrijp me niet verkeerd, ik heb niets tegen kaartjes van het Kruidvat want ik weet ook wel dat wat we elkaar wensen veel belangrijker is dan de verpakking, maar ik vond dat het iets persoonlijker mocht.

Ik was nog niet echt op zoek naar een idee – het was nog maar maandag dus ik had nog een zee van tijd – toen ik een ontwerp vond op Pinterest dat me echt aansprak. Eén avond was er nodig om uit te zoeken hoe ik het moest doen, één avond om het effectief te maken en één om ze afgedrukt te krijgen.  Het moeilijkste was het vinden van foto’s die in een driehoek passen. En ook om het deftig afgedrukt te krijgen.  Ik probeerde het Kruidvat en de Hema en moet zeggen dat de kwaliteit qua papier en qua afdruk duidelijk hoger is in de Hema.  Er stelde zich wel een ander probleem.  De driehoeken van het ontwerp komen tot op de rand maar bij het afdrukken wordt rondom een millimeter of twee weggesneden en dat is niet zo mooi maar ik heb het niet aan mijn hart laten komen.  De jongens waren alvast uiterst tevreden met hun persoonlijke kerstkaart en dat is waarvoor we het doen.  Niet?

Kerstkaart Warre

Kerstkaart Lomme

Hoog tijd om aan de kerstkaart van ons allemaal te beginnen.

De cross

De winterstop bij het voetbal en de examens bij de leiding van de jeugdbeweging zorgen ervoor dat tegenwoordig een aantal activiteiten uit de gezinsagenda geschrapt kunnen worden. Eindelijk is er tijd om terug te blikken op wat wij dit najaar allemaal uitgespookt hebben.

In de eerste plaats is er de cross. Wat twee jaar geleden nog nieuw was en vorig jaar uitbreiding nam, is dit jaar geëscaleerd tot dé slokop van onze weekends. De seizoensstart ging aan ons voorbij door een weekendje met vrienden maar sindsdien hebben de jongens geen enkele wedstrijd gemist. Nu, 10 weekends later, hebben ze 18! wedstrijden in de benen; op zaterdag meestal nog voorafgegaan door een voetbalmatch. En ‘t is niet dat ze hier verplicht worden hé. Ze doen het uit vrije wil en met veel inzet. We moeten er niet aan denken om ze thuis te houden of iets anders in te plannen. De cross gaat voor.

Warre kreeg dit jaar het rugnummer 44 toegewezen (vorig jaar 33) en rijdt nu op een grotere fiets met klikpedalen. Hij is bij de oudsten van groep G en vecht met zijn soepele tred voor elke meter op z’n tegenstanders. Op die manier eindigt hij regelmatig in de top tien op gemiddeld 40 renners. De grootste concurrent ziet hij in zijn collega Tomabeller Senne. Voor en na de wedstrijd zijn het gelukkig gewoon vrienden.

2012121201

Lomme rijdt voor het derde jaar op rij met het nummer 45G.  Wegens onbestaand lieten we voor hem kleine crossfiets maken.  Dat is een koersfietsje op zijn maat waarop speciale remmen gemonteerd werden en waarvan de banden beplakt zijn met een crossprofiel.  Ondanks de fiets kan Lomme geen vuist maken tegen de concurrentie met grote wielen.  Toch gaat zijn deelname aan de cross nooit onopgemerkt voorbij wegens het hoge showgehalte en de verbluffende eindsprint tegen zichzelf.

2012121202

Inspiratieloze Sint

In de aanloop van de verjaardag van Sinterklaas en omdat ze geen aanstalten maakten om er één te schrijven, polste ik even naar hun brief voor de Sint. Op dat moment keek Warre me doordringend aan en zei: “Ik ga er geen schrijven.” (Oeps, zou hij… ?) Lomme wist me ondertussen te vertellen dat hij er al één geschreven had in de klas. Tot daar hun interesse in de Sint anno 2012.  Slechts een week voor 6 december en na herhaaldelijk aandringen, werden dan toch een paar inspiratieloze zinnen op papier gezet. De één met de vraag om een iPod en een doos van LEGO mijnwerkers en de andere om een iPhone en een fiets. Voor de rest mocht de Sint kiezen.

Wel, als de Sint mocht kiezen, dan koos hij ervoor om de iPad, waar de jongens ondertussen verslaafd aan zijn, in de vuilbak te kieperen. Door die stomme ‘tablet’ blijft de hoop speelgoed die de jongens al hebben onaangeroerd. Waarom zou de Sint er dan nog een hoopje bijleggen?  Dit even terzijde.

Uiteindelijk was de keuze van de Sint snel gemaakt en is hij redelijk sober gebleven. De jongens zochten nog snel de twee grootste wortels uit de koelkast, sleurden een glas water, een pintje en twee yoghurts tot bij hun meest versleten schoen en kleurden 5 minuten voor slapenstijd nog vlug een tekening in. Daarna gingen ze vol spanning in hun beddeke liggen.

Page Gallery™ v4.06

Warre was als eerste wakker en ging snel even piepen voor hij me kwam meedelen dat de Sint was geweest. Daarna ging hij z’n broer wakker maken en samen trokken ze op ontdekkingstocht. Even liet één van de twee zich ontvallen dat er geen iDinges geleverd was maar hun enthousiasme voor wat er wel lag, bleef gelukkig groot.

Page Gallery™ v4.06

En azo kan de Sint het koude België net op tijd weer inruilen voor het warme Spanje. Tot volgend jaar!

Het kan verkeren

Ik weet nog hoe blij ik was toen ik vrijdagnamiddag koffiedrinkend – ja, alweer – en iPads-gewijs ideeën opdeed voor de aankleding van ons huis. Het huis was proper, de strijk gedaan en de stilte opvallend.

Nu, anderhalve dag later, ziet het er helemaal anders uit. Er worden constant wasjes gedraaid en gedroogd, de mand strijk groeit en als ik door het huis wandel, knarst het zand onder mijn schoenen. Een voetbaltraining, een zwemtraining, twee voetbalmatchen, een crosswedstrijd en een namiddag in de jeugdbeweging maken het verschil tussen gisteren en vandaag. Elk weekend opnieuw ontploft een bom en krijg ik weer een week tijd om alles op z’n plooi te krijgen. Pompen of verzuipen.

Vertraging

Net nu ik eens tijd wil en kan maken voor een blogbericht blijkt mijn kaartlezer spoorloos en kan ik de fotoarchieven niet consulteren omdat de locatie gewijzigd is en ik het nieuwe IP-adres niet ken. Mijn hulplijn zit ergens in een vergadering en reageert niet op mijn berichtjes. Toemen é.

Voor de rest gaat het goed met ons. We hebben het enorm druk sinds de start van het nieuwe crossseizoen maar genieten met volle teugen. Binnenkort komt er dus een overzichtje met foto’s en al. Er valt veel te vertellen over de voetbal en ons interieur moet ook maar eens aan bod komen want we kunnen wat advies gebruiken. Maar eerst eens kijken hoe ik aan m’n foto’s kom. Tot binnenkort!

Scholencross

Nog een laatste terugblik op september. Traditioneel de maand waarin de scholencrossen worden georganiseerd.  Zo ook hier in Tielt. Onze jongens stonden beiden te springen om mee te doen dus werden de inschrijvingen geregeld en door Mark een halve dag verlof aangevraagd. Lomme verkondigde aan iedereen dat hij ging winnen – aan ambitie geen gebrek bij die kleine – en uiteindelijk zat hij er niet ver naast. Hij werd tweede. Warre wist op voorhand al dat hij de duimen zou moeten leggen voor zijn vriend Wout en eindigde ergens in de buik van het pak.

Wijsheid

Wijs is anders dan geleerd
nee… geleerd is niet verkeerd
maar wijs, dat is heel and’re koek
minder hersens… minder boek.

Wijsheid is voor ‘t grootste part
iets meer denken met het hart.

Toon Hermans

Met deze tekst begon de juf van Lomme haar infoavond over het eerste leerjaar. Voor een emotionele kreeft als deze ruim voldoende voor wat extra vocht in de ogen.

Ondertussen heeft Lomme er ruim een maand in het eerste leerjaar opzitten.  Ik wist op voorhand niet aan wat ik me moest verwachten bij de jongste zoon maar ik ben gerustgesteld ondertussen.  Hij doet het uitstekend.  Eind september kreeg hij zelfs een eerste rapport mee naar huis en daar was niets aan op te merken.

Toch was het niet allemaal rozengeur en maneschijn tijdens die eerste schoolmaand. Het kind kon geen weg met zichzelf. Eens hij thuiskwam van school of van de opvang, kreeg hij zijn kuren en was hij bijzonder lichtgeraakt en opvliegend. Dat was volgens mij zijn manier om de overgang van de derde kleuterklas naar het eerste leerjaar te verwerken.  Ondertussen gaat het al beter.

Opvallend is ook dat hij tijdens vrije momenten zeer dikwijls naar kleurpotloden of stiften grijpt. Gekleurd en getekend dat dat kind al heeft sinds hij in het eerste leerjaar zit! En soms, op een onbewaakt moment, wordt zijn blad gevuld met woordjes in plaats van een tekening.  Woordjes die hij geleerd heeft maar ook nieuwe, zoals ‘mama’. ♥

Het is fout om te vergelijken met wat Warre al kon rond deze tijd, en de nieuwe leermethode maakt het nog moeilijk ook, maar kijk.  We weten weer waarvoor we een blog bijhouden.

September 2012 in een notendop

Op 1 september nam ik geen foto.  Opgelucht kon ik mijn fototoestel aan de kant leggen want het project was af. Twee maanden lang was ik dagelijks als een gek op zoek gegaan naar een geschikte foto. In juli viel het nog wel mee maar vanaf augustus was het dikwijls lastig. Waarschijnlijk heeft de combinatie van weer gaan werken (na m’n verlof), vier voetbaltrainingen per week en de extra training die ik zelf nodig had om m’n twee wedstrijden tot een goed einde te brengen, me de das omgedaan. Uiteindelijk hebben we het gehaald en kunnen we, dankzij de printjes aan de muur, nog regelmatig terugblikken op een geslaagde vakantie.

Het nieuwe schooljaar bracht een paar nieuwigheden met zich mee. Lomme stapte met zijn grote, rode boekentas de klas van het eerste leerjaar binnen. Zowel hij als wij wisten toen nog niet aan wat we ons moesten verwachten. De eerste dag draaide hij nog met zijn ogen als ik hem vroeg of hij huiswerk had. De tweede dag zuchtte hij al.

Warre is ondertussen al in het derde leerjaar aanbeland. Een ander schoolgebouw met meer en vooral grotere kinderen, een andere klas en voor het eerst een meester voor de klas. Z’n klas waarin hij zich de afgelopen 5 à 6 jaar thuis voelde, werd samen met nog twee andere klassen opgesplitst in drie nieuwe klassen. Warre vindt het allemaal goed.  Zo kennen we hem.

Op 22 september startte het nieuwe werkjaar van KSA Tielt. Na een meer-dan-geslaagd kamp, was Warre niet te houden om zich opnieuw in te schrijven. Lomme heeft even getwijfeld. Vorig jaar zaten ze nog samen bij de kabouters maar vanaf dit jaar zullen ze altijd gescheiden zitten.

En het laatste weekend van september gingen wij traditiegetrouw op weekend met vrienden. Dit jaar nam de groep uitbreiding met Andy en z’n gezin die speciaal vanuit Engeland overgekomen waren. Ter compensatie staken wij de landsgrens over en logeerden we in de buurt van Calais. Aan de gîte was niets op te merken, ook al waren we gezelliger plekjes gewoon, maar het erf waarop het stond was vuil en totaal niet kindvriendelijk. Gelukkig was het niet ver rijden naar de kust waar we ons konden uitleven aan zee en in de duinen. We hebben er opnieuw van genoten en kijken al uit naar de volgende editie.