Genezen

Lommes arm werd vanavond genezen verklaard.  Vorige donderdag nog werd hij een laatste keer opgenomen voor het verwijderen van het ‘(s)pilletje’ en vanavond heeft de huisarts de draadjes verwijderd waarmee het kleine wondje gehecht was.

Drie weken gips en één week steunverband hebben er toch voor gezorgd dat Lomme iets linkshandiger geworden is.  Zijn lepel of stift neemt hij tegenwoordig altijd eerst in z’n linkerhand tot we hem erop wijzen.  Daarna schakelt hij vlot over op z’n rechterhand.  ‘t Zal weer even wennen zijn.

Storm zegt hallo!

Het bericht van de geboorte van Storm werd aangevuld met een prachtige foto.  Ook onderstaande foto werd me door de mama opgestuurd.  Ik geeft toe dat, op het moment dat ik daar zat met drie kindjes, er even getwijfeld werd.  Heel even maar.

Lomme wil thuisblijven

Het begint wanneer hij ziet dat we onze boterhammen klaarmaken om mee te nemen naar het werk.

Lomme: “Vake moet ga(an) we(r)ken.“

We bevestigen maar proberen er zo weinig mogelijk aandacht aan te besteden.  Op een iets zeurderiger toontje komt steeds hetzelfde vervolg.

Lomme: “Lomme wil thuisblijven.“

De terugkeer naar de onthaalmoeder, na 5 weken vakantie, is voor Lomme moeilijker dan verwacht.  Elke ochtend moeten we hem al wenend achterlaten.  Hij laat begaan, stribbelt niet tegen maar de tranen bengelen wel over z’n wangen.

Lomme: “Ik wil niet naar tante Fabienne.“

Gelukkig, zo stelde Fabienne ons gerust, duurt het wenen niet lang meer nadat we de deur achter ons dichttrekken.  De rest van de dag speelt hij onbezorgd met zijn vriendjes; zoals voor de vakantie.

Even wennen

Toen ik deze morgen aan Warre vroeg hoe de baby van Stijn en Leen heet, antwoordde hij vol overtuiging: “Wind”.

Ik moest er hard om lachen maar hij was een beetje gegeneerd.

Storm

“Na 9 maanden en 4 dagen is hij eindelijk geboren, onze Kevin alias Storm, de jongen van onze dromen.”

10 dagen na de gegokte datum en 4 dagen na de uitgerekende datum is vandaag, eindelijk, Storm geboren als eerste kindje van Stijn en Leen.  De bevalling was er ééntje uit de boekskes en daar kunnen wij alleen maar jaloers op zijn.

Warre en Lomme zijn bijzonder blij met hun nieuwe speelkameraadje.

Welkom Storm!
Proficiat Stijn en Leen!

‘Lekken’

Warre krijgt deze morgen bij het ontbijt een stuk van een plakje kaas.

Warre: “Ik ga een keer lekken als ie lekker is.“

Hij likt aan het stuk kaas.

Warre: “Mmm, hij lekt lekker hoor.“

Vrouwen in ICT

Voor zij die geïnteresseerd zijn…  Het moet niet hoor (zo heb ik zelf meer kans om die BONGO-bon te winnen).

Luchtballon

Gisteren nog, tijdens ons bezoek aan Technopolis, hadden we Warre en Lomme uitgelegd dat je de lucht in een luchtballon eerst moet opwarmen. De warme en lichtere lucht zal de ballon doen stijgen. Vandaag was er toevallig een ballooning en vliegmeeting in de buurt dus vond ik het wel een leuk idee om er naartoe te gaan met de jongens. Er werd inderdaad een ballon opgelaten en iets verder toevallig een tweede. De jongens waren onder de indruk en op de weg naar huis werd er nog regelmatig gezwaaid naar de ballons die in de lucht hingen. Eens ze uit ons zicht verdwenen waren, werd de hele procedure door Lomme naverteld.

Weer iets bijgeleerd…

Technopolis

Jennifer had alleen maar positief commentaar en ook op de website zag het er veelbelovend uit dus trokken we vandaag ook eens naar Technopolis.

We zochten onmiddellijk het Kinder-doe-centrum op. Het eerste wat in het oog sprong was de ziekenwagen. Omdat wij op een boogscheut van een ziekenhuis wonen, horen en zien onze jongens er dagelijks wel één voorbij rijden maar ze hadden er nog nooit één van dicht gezien. Nu konden ze zelfs plaatsnemen achter het stuur of op het bed. Dat eerste was pure fun maar dat bed probeerden ze toch maar liever niet.

De tweede topper was de bouwwerf. Warre en Lomme snapten alletwee vlug een veiligheidshelm en -jasje vast en als echte bouwvakkers verkenden ze de omgeving. Ze hebben pannen gelegd op het dak, de stelling beklommen, een muur gebouwd, de torenkraan bediend, met de kruiwagen stenen aangebracht… Het was fantastisch om te zien hoe al die kleine mensjes zich inleefden in de grote-mensen-wereld.

Van de bouwwerf ging het richting garage. Daarin stond een echte auto waarin ze konden plaatsnemen. Vooral de toeter werd bediend. Er kon ook worden getankt en een namaakauto had dringend nieuwe banden nodig.

Dan was er nog de winkel. Alles was net als echt. Karretjes en mandjes vol etenswaren werden naar de kassa gebracht. Warre de kassier had zich een schort voorgebonden en scande de verpakkingen één voor één tot het juiste artikel op de display van de kassa werd getoond.

Tenslotte was er nog een pizzeria met bijhorende scooter, een bank waar je geld kon afdrukken met je eigen foto op, een park waar je veel kon leren over de natuur en dieren… kortom, teveel om op te noemen.

Zoals Jennifer al aangaf, is Technopolis echt wel de moeite en heel leuk om te doen. Met één of twee bezoekjes kan je echt niet alles gezien of uitgeprobeerd hebben dus gaan wij er zeker nog terug.

Monza

Zelf spelen we graag eens een gezelschapsspel en langzaam maar zeker bouwen we een mooie collectie uit. Ook voor onze kindjes kopen we graag een mooi en goed spel. Naast de junior versie van Uno ligt Monza van Haba in onze kast. Monza is een bordspel met raceauto’s. Wie aan de beurt is, gooit met de 6 gekleurde dobbelstenen. Het is de bedoeling om de gegooide kleuren zo slim mogelijk te gebruiken zodat je een zo groot mogelijke afstand kunt afleggen met je raceauto. Wie het eerst over de finish rijdt, is gewonnen.

In het begIn vond Warre het niet erg dat wij ook eens wonnen maar tegenwoordig begint het lipje al te trillen als je een voorsprong neemt in het spel. Zo durft hij wel eens zijn eigen spelregels uit te vinden om toch maar als eerste over die finish te rijden.

Plopsa Indoor Hasselt

Ons laatste week verlof is ingezet.  De weerman voorspelt niet veel goeds maar we laten er ons niet door afschrikken.  Er zijn genoeg leuke activiteiten binnen waardoor je niet afhankelijk bent van het weer.  Warre vroeg bijna dagelijks wanneer we nog eens naar Plopsaland zouden gaan dus leek het ons wel leuk om de indoor versie in Hasselt te proberen. 

De kindjes waren onder de indruk van de grote hal en voor hen waren die paar attracties op hun maat zeker genoeg maar als volwassene besef je toch dat het aanbod redelijk beperkt is voor de prijs die je betaalt.  De ruimte is zeer donker en het licht dat binnenkomt via de grote glaspartijen is zo onnatuurlijk dat je er ongemakkelijk van wordt.  Foto’s nemen was bijgevolg bijna onmogelijk en bij elke poging groeide mijn frustratie.

De kinderen hebben genoten van het park en wij van hun enthousiasme maar een tweede keer naar Plop in Hasselt zien wij niet zitten.

Op de terugweg hielden we halt bij Charlie en Bieke waar we ons verhaal kwijt konden bij zelfgemaakte pizza en lekkere wijn.  Dat stemde ons toch nog gelukkig.

Om daarom

Lomme praat, voor iemand van twee jaar, redelijk goed.  Hij beschikt al een tijdje over een rijke woordenschat (hij zegt eigenlijk alles), alleen is het niet altijd even verstaanbaar voor de mensen rondom ons.  Voor de R is het duidelijk nog iets te vroeg maar ook de S aan het begin van een woord wordt niet uitgesproken.

- Als vake ’s avonds vraagt welk verhaaltje er gelezen moet worden, antwoordt Lomme: “De Muffen“.  De Smurfen dus.

- Verder weet hij te vertellen dat er een pilletje in z’n arm zit. 

- Op de vraag “Echt waar?” geeft Lomme tegenwoordig altijd hetzelfde antwoord: “Echt waaj, meneej de Uil“.  Daarna hoort hij ons graag nog eens het volledige lied van De Fabeltjeskrant zingen.

- En als je hem vraagt “Waarom?” antwoordt hij: “Om daarom“.

Voor ons is het puur genieten al moeten we soms op de tanden bijten als hij weer eens woorden in de mond neemt die je eigenlijk van een tweejarige niet zou verwachten.

10 augustus

Volgens mijn pronostiek zou er vandaag een kleine Minne geboren worden van het mannelijk geslacht met een gewicht van 3,050 kg.  Er is voorlopig nog geen bericht van die aard binnengewaaid waardoor mijn kans op een fles Champagne verkeken lijkt.

Gelukkig mochten we vandaag ook de verjaardag van mijn zus vieren en kon ik toch nog drinken op de tiende augustus.  Proficiat zus!

Tapas

Het moest eens iets anders zijn dan barbecue dus werd er geopteerd voor Tapas.  In onze boekenkast vond een boek met de juiste titel dus ging ik meteen aan de slag door een aantal (gemakkelijke) gerechten uit te kiezen.  Het is vlug moeten gaan maar eens ik alle ingrediënten in huis had, kon ik aan de slag.  Slechts een paar hapjes werden volledig afgewerkt, de rest zou ik ter plaatse wel doen.

Eens op locatie werd al snel duidelijk dat we al het eten dat we samenbrachten niet opgegeten zouden krijgen.  Er werd geproefd, gelachen, beoordeeld, gelachen, aangemoedigd en … veel gelachen.  Er kon niets meer bij.  Of toch?  Neen, echt niet.  Allé Annelies!  Twee grote lepels tiramisu…

Boekenwormpje

Als we Warre niet zien of horen, zit hij negen kansen op tien naast de boekenkast onder de trap. Gisteren nog heeft hij het daar anderhalf uur uitgehouden, snuisterend in de vele boekjes die we maar al te graag kopen of halen in de bibliotheek.

In overleg met Warre zal ik de toppers hier op een rijtje zetten.

boekjes om te vinden

Waar is brilsmurf?

Brilsmurf is moeilijk te vinden, maar zo hebben de papa’s en de mama’s er ook iets aan. Met een kleine hint vindt Warre de brilsmurf meestal toch.

Onze boekenkast, die ook een stuk voor speelgoed wordt gebruikt, is dringend aan vervanging toe. De boeken nemen uitbreiding. Gisteren werd het voorlaatste schap in gebruik genomen.

Mijn boys

Blogs lezen werkt blijkbaar aanstekelijk.  Zo is Hannelore, goed voor een paar reacties op onze blog, nu ook begonnen met haar eigen blog.  Mijn boys.  Ik kijk in ieder geval uit naar de verhalen van haar leven met drie jongens.  Ralf is ongeveer een half jaar ouder dan onze Warre en Jef en Tuur zijn een maand jonger dan onze Lomme.

De blog zal ongetwijfeld vaak aangevuld worden met prachtige plaatjes en in de toekomst nog meer dan vandaag want haar nieuwe camera is onderweg.

Veel succes Hannelore!

Jong geleerd…

Mark komt even online met Skype en stuurt mij een foto door.  Tijdens het opladen ervan laat Warre weten dat hij twee toeren rond de piste gelopen heeft en ook dat hij zijn fiets afgestoft heeft.  Mooi initiatief!

Als ik ’s avonds thuiskom, laat hij spontaan het resultaat zien.  Hij toont me nauwkeurig wat hij allemaal schoongewreven heeft en is dan ook heel fier dat de fiets weer blinkt als nieuw.

Bessenmousse

Via de blog Aangetekend vond ik een receptje voor bessenmousse dat haalbaar leek om samen met de kindjes klaar te maken. De bessen had ik in huis gehaald maar ik was de yoghurt vergeten. Gelukkig zijn hier in de streek zelfs op zondagnamiddag nog winkeltjes open waardoor ik mijn plan alsnog kon verderzetten.

Het plukken van de besjes lukte nog net voor de kindjes al verdween er af en toe ééntje in de mond, gevolgd door een ondeugende blik in mijn richting. Ook voor de aardbeien heb ik moeten schermen want daarvoor zaten zowaar nog grotere kapers op de kust. Ik liet de jongens elk om beurt mixen maar die kleine vingertjes hadden de grootste moeite om die knop ingedrukt te houden. Met een klein beetje hulp bekwamen we een rozig papje. Daarna moest de room geklopt worden en zelfs ik had er alle moeite van de wereld mee. Ik maakte één verkeerde beweging en zag de room vliegen. De overschot is in het yoghurtmengsel geraakt en werd door Warre omgeroerd. Ik liet hem even doen en toen ik mij omdraaide, zag ik dat er een deel van het mengsel naast de pot terecht genkomen was en op zijn t-shirt droop een roze massa naar beneden.

Het dessertje was klaar en moeder kon beginnen kuisen maar ‘t heeft wel gesmaakt!

BBQ (2)

Deze keer vertrek is zonder Mark en de kinderen richting Vlaams-Brabant.  We hebben er met een paar (ex-)collega’s afgesproken.  De gastheer en zijn vrouw ontvangen ons in een mooi verbouwde woning waar een tafel vol lekkers voor ons klaar staat.  We laten de groentjes nog even voor wat ze zijn en klinken eerst op het weerzien.

Vorig jaar nog zaten we met z’n allen in hetzelfde team bij AGFA.  We hebben er een mooie en leuke tijd gehad samen maar ondertussen scheidden onze wegen.  Het besef dat we toen een hecht team waren is natuurlijk maar achteraf gekomen en omdat we elkaar graag nog eens terugzien, spreken we dus nog regelmatig eens af.

Tussen de regendruppels door wordt veel te veel vlees gebakken en heel de avond lang worden moeite noch fles gespaard om het ons zo aangenaam mogelijk te maken.  Dat we op ons gemak zaten, moet blijken uit het late uur dat we daar vertrokken zijn.  Na een uurtje rijden, kon ik moe maar tevreden m’n bed induiken.

Bedankt Michaël en Godelieve voor de aangename avond.

BBQ (1)

Vanavond werden we verwacht bij Dieter en Isabel.  Na enkele pogingen is het toch gelukt om voor beide partijen een passende datum te vinden.  We werden (zoals altijd) hartelijk ontvangen door de gastvrouw en de kinderen.  Dieter stond een eindje verderop achter te barbecue maar kwam ons vlug tegemoet om te groeten.  Eens de houten poort binnengestapt, waande ik mij in één van de decors die soms in Nest beschreven worden. 

Een grote, landelijke tuin met gras en veel klaver.  In het midden een grote notelaar met een schommel aan de ene kant en de hangmat aan de andere.  Onder de gigantische kruin ook de houten tafel met bijhorende stoelen.  Iets verder een berg met tunnel voor de kinderen en aan de voet ervan de zandbak. 

De kinderen vinden gauw hun weg en ook wij geraken gemakkelijk aan de praat.  Er wordt wijn geschonken en we eten mosseltjes klaargemaakt in een Tajine op het vuur van de BBQ.

Als het wat frisser wordt, besluiten we de tafel te verschuiven in het laatste streepje zon van de dag.  We eten zelfgekweekte groenten en lekker vlees tot de duisternis valt.  Eigenlijk moeten de kinderen dringend naar bed maar dat was buiten het dessert gerekend.  Isabel gaat aan de slag met een klopper en serveert ons even later heerlijke sabayon.

Onze tijd samen is voorbij gevlogen, maar we hebben ervan genoten, vrij en ongedwongen.  Jammer dat ik m’n fototoestel niet bij had want het had zeker leuke beelden opgeleverd.  Aan de andere kant ‘n geluk want zo heb ik de avond veel intenser beleefd.